Uzun bekleyiş sona erdi. Nihayet okuluma dönebiliyorum. Daha önce size okuldan neden atıldığımı uzun uzun anlatmıştım. Şimdi öğrenci olmanın sevincini yeniden yaşıyorum. Pazartesi gününden itibaren beni zorlu bir dönem bekliyor. İstanbul’da bir yarımı bırakıp İzmir’de olmak benim için oldukça zor olacak. Ancak bu konuda eşimin desteği olmasa eminim bunun için bu kadar istekli olmazdım.

E tabi bu zaman zarfı içinde blogu sık güncelleyemeyeceğim. Ama okulda öğrendiklerimi sizin işinize yarayacak şekilde aktaracağıma emin olabilirsiniz. Microblog olmamasına özen göstereceğim. Zaman zaman sizden beni mazur görmenizi isteyebilirim. Bilindiği gibi mühendislik okumak zordur. Derslerin yoğunluğu beni fazlasıyla yorabilir. Ya da nerdeyse 6 aydır evden dışarı nadiren çıkıyor olmamın getirdiği hamlığı üstümden atmama ve daha aktif olmama da sebep olabilir. Bakalım zamanla hep birlikte göreceğiz.

Read the rest of this entry »

Bazen sözler ve düşünceler biter. Yapacak daha bir hamle daha kalmamıştır. Sadece beklerisin. Neyi beklediğini bilmeden ama bilirsin ki bu bekleyişin sonunda bir ışık görünür.  O ışığa bakıp bakmamak da bir an tereddüt etmek onu kaybetmene sebep olur.
Böyle bir zaman sürecinin sonunda dipten daha derine inecek bir durumda değilsindir. Bu sefer tüm gücünle, tırnaklarınla çıkmaya çalışırsın düşüncelerin derinliğinden.
Sebebin olan yaşamına, umut kaynaklarına sarılırsın. Adeta bir sarmaşık gibi. Dallarını birer birer koparır hayat. Yeniden filizler çıkar yeni sürgünler.
Yaşam yeni umutlarla her gün yeniden başlar. Yeni birikimlerle şekillenir. Ve her gece bitmemiş yarım kalanlarla dolu olarak son bulur.
Kelimelerim tükendi…
Bu yazı yoruma kapalıdır. Anlayışınız için teşekkürler.

İnsanın hobilerini bilmesi güzel şey. Ben hobilerimi öğrenmek için oldukça geç kaldım. Zamanın ne kadar hızlı geçtiğini farkedince insanın yaşı hayli ilerlemiş oluyor. Henüz orta okul yıllarımda farkettiğim bir hobim var. Dikiş dikmek. Mahallemizin terzisine gidip arta kalan kumaşlardan makinayı boş bulduğumda oturup bir şeyler dikebilmek için saatlerce beklediğimi hatırlıyorum. Daha ilerki yaşlarda  resim yapmayı ne kadar çok sevdiğimi farkettim. Ama okulda bunu geliştirecek fırsatım olmadı.

Read the rest of this entry »

Bugün doğumgünü! Ama benim değil. Blogumun doğumgünü. Tam bir yıl geçmiş. Blogu ilk açtığım gün ki heyecanımı düşünüyorum da. O heyecandan azalan bir şey olmamış. Hatta daha da artmış. Peki istatisliklerimize göz attığımızda neler değişmiş?
Blogu kurduğumdan beri Limau Orange temasını kullanıyorum. Bir ara değiştirmeyi düşündüm ama sanırım kendim bir tema yapmadıktan sonra uzun bir süre daha değiştirmeyeceğim.
Bugüne kadar toplam 10 kategoride yazdığım yazı sayısı 85. Yazmayı düşündüğüm ama yazmaya üşendiğim ya da zaman aşımına uğrayan konular yüzünden yazmaktan vazgeçtiğim yazı sayısı ise yaklaşık bir o kadardır. Yazılarımda toplam 434 etiket kullanmışım.
Bugüne kadar 479 yorum alan blogumda bunların sadece 446 tanesini yayımlamışım. Akismet’in engellediklerini saymıyorum. Read the rest of this entry »