“Efsane Bir ‘Barbaros’ Romanı” inceleme yazısı

“Hızır Hayreddîn Paşa, Midilli Adası fethedilince, Fâtih Sultan Mehmed Han’ın emri üzerine buraya Vardar Yenicesinden getirilip iskân edilen sipahilerden Yakub’un dört yiğit oğlundan biridir. Batılılar, sakalı havuç rengine çalar kırmızı renkte olduğu için ona “Barbaros” demişlerdir. “Hayreddîn” ismini ise kendisine Yavuz Sultan Selim Han vermiştir. Büyüyüp Akdeniz’e açıldıktan sonra, o koca deniz artık bu yiğidin kahramanlıklarıyla çalkalanmıştır. İlk zamanlar kardeşi Oruç Reis de denizde mücadelelere girişmişti.

Akdeniz’in her köşesinde ve her bucağında Müslümanların imdadına Hızır gibi yetişen bu iki bahadırdan Oruç Reis şehîd olunca, Hızır Reis tek başına bu mesuliyeti üstlenmiştir.

Barbaros Hayreddîn Paşa, yerine göre gayet yumuşak tabiatlı, halim; selim, müşfik ve mütevazi olan âciz bir kul; yerine göre de kılıcından şimşekler çakan, sesi semada yankılanan, karşısında düşmanları tir tir titreten bir heybet abidesidir.”

İskender Pala-Efsane

İşte böyle başlıyor Akdeniz’in sultanı Hayrettin Reis’in hikayesi. Ve o hikâyeden yola çıkarak yazıyor İskender Pala. Sanıyorum kendisi kadar okuyucularını da alıştırdı yazarımız her yeni yılda yeni bir romanına. İsmini duyduğumda bütün frekanslarımı o yöne yönlendirdiğim birkaç yazardan biri İskender Pala. Bugüne değin insanların arasında sanatsal anlamda bir şeyler ortaya koyan bir çok değerli insan gelip geçti önümden. Ancak İskender Pala bir başka. O çok sevdiğim cümlelerini okurken bir diğerine geçip geçmemek arasında tereddüt yaşıyorum.

Ve “Efsane Bir ‘Barbaros’ Romanı” 4 Ocak 2013’te okuyucularıyla buluştu. Tabi ön siparişini verdiğim roman bir gün önce elimde olunca kendisinin sevdiğim yazarlar arasında olduğuna bir kez daha ikna oldum.
Okumam gereken öğrenmem gereken ne kadar çok bilgi olduğunu her kitabında bir kez daha anlıyor, insan ömrünün maalesef buna yetmeyeceğini üzülerek fark ediyor ve daha seçici olmaya çalışıyorum.
Romanın içeriğinden ve konusundan elbette burada bahsetmeyeceğim. Sadece söyleyebileceğim kadarıyla yine aşkın tutkunlarına güzel bir hikâye düşüyor. Konu Barbaros olunca tabi hikâye daha çok denizde ve dahi Akdeniz’de geçiyor. Kitabı okuduktan sonra Akdeniz’de yatan binlerce şehit, şüheda olduğunu hazin bir şekilde fark ediyor, belki de adı hiç anılmamış yeryüzünden silinmiş ama işte o sularda savaşmış birçok şehit. Bir o kadar da düşmanların cansız bedenleri.

Tarihimizde ne kadar eksik yanımız varsa bir tokat gibi defalarca çarptığını hissediyorum. Kendime sözler veriyorum her sayfa bittiğinde. Maalesef hayatta her şey istediğimiz gibi olamıyor. Her seferinde aklıma takılan şunlar oluyor İskender Pala’yı okurken. “eskiden insanlar nasıl araştırma yapıyordu” yani internet yokken. Hayret! Ne kadar tembelleşmiş insanlık bunu fark ediyorum. Hâlbuki nerdeyse aradığımız her hangi bir bilgiye bir tıkla ulaşabiliyorken. Neyse bu konuda herkesi kendi vicdanı ile baş başa bırakıyorum. Burada ettiğim lakırdıların kendi şahsıma ettiğimin bilinmesi gerekir diyerek biraz haddim olmayarak birkaç eleştirimi ortaya koyayım.

Diğer romanların bir kısmını daha önce okuyup sizlerle paylaşmıştım. Hemen hepsinde anlatılan aşkın büyüsüne kendinizi kaptırmamanız mümkün değil. Ancak bu romanda kendimi hangisine kaptıracağımı şaşırdım. Aşkın büyüsüne mi yoksa ihtişamlı savaşlara mı, savaşların gölgesinde yaşayan esirlere mi?

Hepsi başlı başına bir destan ama yine de bir parça değinilmeye çalışılmış. Kurguda eksik yok ama anlatımda kendimi “işte tam olarak ben oradayım” diyebileceğim bir roman okuyamadığımı üzülerek söylemek zorundayım. Yine de İskender Pala’nın yerine böyle bir olanı kaleme alıp daha iyisini yazabilecek biri çıkar mı bilemem. Daha iyisi yazılana dek…

Yazar yine hikâyesini bir yardımcı üzerinden oluşturmuş. Artık bir İskender Pala geleneği haline gelen bu kurgu tekniğine okuyucuları yabancı değil. Ve galiba işin samimi kısmını bu oluşturuyor. Herkes padişah, sultan, ya da başbakan doğmuyor. Dolayısıyla kendinize yakın hissedebilmeniz için halkın arasından sıyrılıp seçilmiş gibi hissetmemek elde değil.

Bundan bir yıl kadar önce “Od” adlı romanını sizlerle paylaşma fırsatı bulamadım. Bu konuda iş yoğunluğu vs. gibi bahaneler söylemek mümkün. Ancak kitabım yeniden elime geçer geçmez size bu roman hakkında değerlendirmelerimi yazacağımın sözünü de vermiş olayım. Lakin İskender Pala romanlarını bir sıralamaya koyarsam benim gözümde ilk sırayı alacağına şüphe yok.

Son olarak kitaptan birkaç paragraf ile ağzınıza bir parmak bal çalayım. Kapı Yayınları’ndan çıkan bu romanı belki okumanıza vesile olur diyerek, İskender Pala’ya teşekkürlerimi de burada iletmiş olayım.

Renkleri göz alan bir kuş idin de kurduğum tuzaklara hiç uçmadın. Gönül gemisini bela fırtınalarıyla dolu deryalara saldım da bir kerecik yolculuk yapmadın. Canım şeker isteyip dururken kader yıllar yılı perhiz verdi de sen bir kez tatlılık eylemedin. Gözüm temaşa istedikçe sen kendini gizledin de gönül sıkıntılar çekti, dönüp bakmadın. Güneş senin yüzünü sakladıkça, gençliğim karanlığa battı; gündüzsüz gecelerde takatlarım kesildi, bilmedin……………………………
………………… A sevgili!.. neden sabrın tutuklu da gözyaşların özgür? Neden ağlamaktasın da gülmüyorsun? Bin mihnette bile beni unutmamışken, şimdi tanımazlığın neden? Ya neden yüzüme bakmıyor, benimle konuşmuyorsun?”

Diyen aşıkına cevaben “Ben demek yakışmaz burada sen var iken; düşer mi söz söylemek, sevgili söylerken” dedirten Sayın İskender Pala yazdığın romanlarla yüreğimizdekileri dile döküyorsun. Allah kalemine zeval vermesin.

 

El Orfanato – The Orphanage – Yetimhane

El OrfanatoEl Orfanato; Yetimhane
Korku filmi dedik ama The Eye kesmedi derseniz bir de bunu deneyin. Ancak ben bu filmi izlerken korkmak yerine daha farklı duygular hissettim onu belirteyim.

Filmin kısaca oyuncularını sayarsak;

Belen Rueda; Laura (anne)
Fernando Cayo; Carlos (baba)
Roger Princep; Simon (şirin mi şirin bir erkek çocuğu)

Filmde oynayan diğer oyuncular hikaye…

Bir yetimhanede büyüyen  Laura Evlatlık edinilir. Aradan yıllar geçer. Carlos ile yuva kurarlar. Ancak çocuk sahibi olamadıkları için Hiv virüsü taşıyan bir çocuğu evlat edinirler. Ve Laura büyüdüğü yetimhaneyi  satın alarak restore eder ve burayı küçük çaplı bir kreş haline getirir. Bu arada minik Simon’un hayali arkadaşları vardır. Annesi işlerle meşguliyetinden dolayı Simon’un bu hayali arkadaşlarıyla ilgilenemez.

  Continue reading »

Blog incelemesi: miray defteri

amigurumi mustakwww.strawberry.typepad.com Miray adlı okurumun blogu. Bir inceleme yazısı olarak sitesini evirip çevirelim.

Kendisi yerinde duramayan bir karaktere sahip olacak ki, 3 kolonlu bir temadan oluşan blogunda kolonlar sürekli yer değiştiriyor. Bir hafta bakıyorum , okuduklarım kısmı sağda, diğer hafta solda. Bu okuyucuların genelde pek hoşuna gitmeyen bir şey. Bunun dışında özellikle tasarımını kendisinin yaptığını düşünürsek başarılı sayılır. Sitede daha çok yaptıklarına yer veriyor. Hem de kitap gibi ayrıntısıyla. Okuyucu bu konuda kesinlikle tatmin oluyordur. Ki ben anlatımını seviyorum. Oldukça doğal ve bilgi içerikli. Fakat yinede konuların tamamını sayfada yayınlaması biraz sinir bozucu.  Bitmek bilmeyen sayfa aşağı uzadıkça uzuyor. Hani sanki bir yerinde kesse de devamına link verse daha iyi olacak gibi.

Google reklamı sitede gözü yormayan ve kazara tıklamalara engel olacak bir yere yerleştirilmiş. Bu okuyucular için sevimli ama kendisi için götürüsü nedir bilemem. Zaten o bu işi para kazanmak için değil kendisi için yapıyor. İlerde bir gün okumak için. Ancak son zamanlarda okunuyor olmanın da hoşuna gittiğini ben sezebiliyorum. Mutlaka bütün yazılar okunmak için yazılır kanaatimce.  Son günlerde yazdıklarında biraz daha kişisel düşüncelerine duygularına yer vermiş. Bu da demek oluyor ki Miray artık yazıyor. Continue reading »

Entourage ‘Kankalar’

EntourageUzun bir aradan sonra yeni bir inceleme yazısıyla herkese merhaba. Bu defa inceleyeceğimiz bir dizi. Entourage. Bir komedi dizisi. Jenerikler dahil bölümler 25-27 dakika sürüyor. Öncelikle aynı isimli Microsoft programı ile karıştırılmaması gerektiğini belirteyim.
Dizinin konusu basitçe; yıldızı yeni parlayan bir Hollywood oyuncusunun adım adım zirveye tırmanma mücadelesini anlatıyor. Bu mücadeleyi verirken yalnız değil tabi. Nerdeyse tüm çocukluğunu bir arada geçirmiş olan kankalarıyla birlikte çabalıyorlar. Yeri gelmişken belirteyim. Entourage, “ yakın çevre muhit arkadaş çevresi”  olarak sözlüklerde tanımlansa da ben eşimin çevirisini tercih edip dizinin Türkçe karşılığı olarak “kankalar”  demeyi  tercih ediyorum.  Dizinin gösterilmiş 4 sezonu var. İlk sezonda biraz önyargılı olarak bu kadar cüretkar sahnelerin olmasını esefle kınadım. 2. Sezonda sanki sihirli bir el değmiş gibi bu sahneler azalmıştı. Yine de rahatsız edici boyutlarda olduğu zamanlarda oldu. Yani şöyle belirteyim kesinlikle ailece izlenecek bir dizi değil.

Continue reading »