Geçtiğimiz kışı fırın gibi bir evde geçirdikten sonra İstanbul’un soğuk yüzüyle tanışmak pek de iyi olmadı. Diyorum çünkü fiziksel ataletimizden ve de zaman yetersizliğinden dolayı soba almakta biraz geciktik. Biz geciktik ama bizden başka herkes meğer bu soba işinde gecikiyormuş. Satıcısı, takıcısı, gaz açıcısı, onay vericisi…
Bu ne ya. Bir soba aldık. Bin pişman bir vaziyette üşüyoruz. Dışarısının havası içeriden daha sıcak. Bu hikaye nasıl sonlanacak merakla ben de bekliyorum.
Geçtiğimiz cumartesi doğalgaz sobası mı yoksa klima mı alsak diye karar vermeye çalışırken kendimizi İkea’da gezerken bulduk. Biraz İkea’da dolaşmak karar vermemize yardımcı oldu. Hem fiyatlar hem de çeşitli tavsiyelerle doğalgaz sobasının bizim için daha uygun olduğuna karar verdik. Tuttuk yolunu yakın çevremizdeki ne alırsan 10 taksit seçenekli bir alışveriş mağazasının. İzmir’de çok defa ağzım yandığı halde bu taksitli satış yapan alışveriş merkezleri bir anda kanıma giriyor. Yine kandırıldım. Hem de bu sefer 15 ay taksitle.
Kışı kış eden soğuğudur, karıdır, yağmurudur, çamurudur. E tabi kış denilince akla her ne kadar soba üstünde kızaran kestaneler gelse de, şimdiler de odun kömür sobaları yerini kalorifer, ufo, doğal gaz, kombi, elektrik sobalarına çoktan bırakmış durumda olduğundan kestane de ya dışarıdan alınacak ya da hayali kurulacak duruma geldi. Bu yıl hiç kestane yemedim. Eksik bir kış geçti benim için. Ama bu sabah dışarı erken saatte dışarı çıkmış olmama rağmen ışıl ışıl parlayan güneşi görünce damarlarımdaki kan daha hızlı akmaya başladı.
1