Bundan yaklaşık 4 ay kadar önce bir işe girdim. Anladım ki bağımsız olarak çalışmayı seven bir insanım. Koşullar ve sınırlamalar olmamalı benim çalıştığım işte. Ve dahası kendime ayıracak yeterli zamanım olmalı günlük hayatta. İşte bu yüzden 2 hafta önce istifamı verip işten ayrıldım.
İşin bu kısmı gayet keyfili idi. Fakat maddi açıdan bir kesinti yaşanacağı için keyfi biraz kaçırıyor. Bir de tamamen gelir düzeyi ve eğitim seviyesi pek yukarılarda olmayan müşterilerle tüm gün boyunca konuştuğumu düşünürseniz şimdilerde biraz algılama ve düşünme kapasitemin zayıflamasına şaşmazsınız. İşten ayrıldığımdan beri, savaş alanına dönen evimi toplamaya ve taşındığımızdan beri yerleştiremediğim eşyalarıma vakit ayırdım. Eh biraz da kafa dinledim.






Son zamanlarda kendi blogumu akşamları ziyaret eder olduğum için bazı aksaklıkların farkında değildim. Siteye giriş yapmayı zorlaştıran Blograzzi kutucuğunu kaldırınca sanırım olay çözüldü. Bundan böyle daha kolay erişim sağlayabileceksiniz. Henüz bir twitter’ım bile yok. Şimdi bunu buradan bir post olarak değil de twitter ile bildirebileceğimi farkettim. Kendime acil yapılacaklar listesi hazırlamalıyım.




4