Uyuyang

Gülebilmek bir meziyetse güldürebilmek ayrı bir meziyettir.  Kolay kolay her espriye gülen her karikatürde kahkahalar koparan biri olmadığım halde bazen kendi kendime deli gibi de gülebilirim.

Atalarımız güzel bir söz söylemişler. “Osuruğa gülenin osuruk kadar aklı yoktur” diye. Oysa ki benim hayatta en fazla güldüğüm olaylardan biridir yanlışlıkla kaçan gazlar. Bir gece komik videolar izlerken birinde,2 zenci ,2 sarışın Amerikalı hatunu jimnastik yapıyordu. Zenci olan başta diğerleri de onu taklit ederek yaptıklar hareketleri yapmaya çalışıyorlardı. Derken Baştaki zenci hatun ayaklarını sağdan sola çevirirken gaz kaçırdı. Hem de yüksek sesle. Diğerleri de bunu görünce gülmekten yuvarlanmaya başladılar. Ben buna katılıncaya kadar güldüm. Hayatımda ilk kez gülmekten katılmak ne demekmiş bunu da öğrenmiş oldum.

 Ayrıca her ne kadar vahim bir durum olsa da ayağı tökezleyen ya da yuvarlanıp düşen birini gördüğüm anda kendimi tutamam.  Düşen kendim de olsa önce güler sonra kalkarım. Hatta bir gün otobüste tek başıma yolculuk ederken geçtiğimiz caddede yürüyen 3 kişi sırasıyla tam benim baktığım anda tökezleyip sendelediler. E tabi tek başınayken gülerseniz deli muamelesi görürsünüz. Ancak bu pek umurumda olmadan gülebilirim.

Son yıllarda adı “stand up”çı olarak bilinen güldürü ustaları fazlasıyla çoğaldı. Gerçek anlamda güldürebilenler az olsa da hayatımıza küçük renkler kattıkları bir gerçek. Bu konuda Cem yılmaz  pastadan en büyük payını aldı almaya da devam ediyor. Daha sonrasında arkasından türeyen Cem yılmaz taklitleri bize yeni şeyler sunmaktan ziyade tekrardan öte geçemiyor.

Diğerleri arasında iyi olarak sayılabilecek bir çok komedyen de yok değil.  Ata Demirer, Ceyhun Yılmaz, Tolga çevik bunların arasında bir çırpıda sayılabilir. Ancak ben komedyenlerin şovlarında gülemiyorum. Ancak beni gülümsetebiliyorlar. Her nedense insanların başkalarının ağzından küfür duyması insanları kahkahalara boğabiliyor. Küfür duymak ve ailelerine bunu duyurmak istemeyenler için de alternatifler mevcut. Daha çok muhafazakar kesimin takip ettiği Ahmet Gülderen de bir komedyen. Ancak bazı noktalarda Cem Yılmaz’ın arka fondan tüyo veriyormuş hissini uyandırıyor O da.

Aynı şekilde karikatürlere gülemiyorum. Ancak Yiğit Özgür başka. Adam tam bir felaket. Belki de düşüncelerimizi,  günlük hayatımızı bütün doğallığıyla çizimlerine ve balonlarına yansıttığı için bu kadar seviyorum. Herkesin aklına gelebilecek türden espriler yapıyor. Tabiri caizse ayı esprisi de yapıyor. Ama aklına geleni çarpıtmadan nasıl daha iyi olur diye düşünmeden yapıyor belki de. Bu onun hızla insanlar arasında dev karikatür paylaşım ağı kuracak kadar büyümesine sebep oldu.

Gülmek insanların  temel ihtiyaçlarından biri. Yüzümüzdeki çizgilerin oluşumuna bir katkı da attığımız kahkahalar yapar. Bizi biz yapan özelliklerimizden biridir gülmek. O yüzden komedi filmleri çekilir. Kadınlar esprili erkeklerden hoşlanır. Çocukları gıdıklamak bu yüzden hoşumuza gider. Ağlayan bir arkadaşımızı güldürmeye çalışmamız da hep bu sebeptendir. Sınıfta dersi kaynatma sebebidir gülmek.

Gülmek güzeldir. Ama gülümsemek daha güzeldir.

RSS 2.0 ile takip edin. Geri İzleme yapın.