Uyuyang

Web 2.0 sayesinde kurulan dostluklar arkadaşlıklar, karşılıksız paylaşımın başladığı, çıkarların göz ardı edildiği bir dönemin başlangıcı oldu. Her türlü bilgi paylaşımı ile şehrin, ülkenin ve hatta dünyanın bir ucundaki  hiç görmediğiniz ama her türlü ilgisinden haberdar olduğunuz bir çok insanla tanıştık. Benim de web 2.0 deneyimlerim arasında ilk sıralarda yer alan pilli network oldu. Bu sayede hem teknoloji aşıklarıyla hem dizi severlerle hem de ev hanımlarıyla tanışma fırsatım oldu.

Geçtiğimiz günlerde 10.marifet’te gördüğüm bir paylaşım hayatımda bugüne kadar almaya gerek duymadığım ancak günün her saatinde ihtiyaç duyduğum  saat gereksinimi bana yeniden hatırlattı. Yapılan bir sanat eseriydi. Esinlenilmişti belki ama yine de kaç kişi gördüğü bir şeyi esinlenir de “dur ben de şundan yapayım” der. 10 marifetçiler öyle değil. Gördüklerini uygulamaya geçirmekte üstlerine yok. 10 marifet üyelerinden zabun çok eski bir kullanıcı olmakla beraber, arada gönderilen yazıları tutar kaçardı. Geçtiğimiz hafta bir yazının altına yorum yapmış olması dikkatimi çekti ve şöyle bir inceleyim dediğimde yaptığı saat gözüme takıldı. Gerçek anlamda saat ile aramda duygusal bir bağ kuruldu o an. İşte bu benim olmalı dedim. Ve hemen irtibata geçip o saati satın almaya karar verdim. Ama o hiç tanımadığınız insanlar topluluğundan olan zabun bana saati hediye etmeyi istediğini söyledi. Ne kadar ısrar etsem de parasını almayı kabul etmedi. Sana ne kadar teşekkür etsem azdır sevgili zabun.

RSS 2.0 ile takip edin. Geri İzleme yapın.