Uyuyang

Antep’in lezzetlerinden yuvalama çorbasına ve kısıra el attıktan sonra şimdi sıra katmerine geldi. Bu lezzeti kolay kolay başka bir yerde tadamayacağınızı söylemek mümkün. Katmer aslında bir börek ama tatlı bir börek. Bizim oralarda rahmetli ananemden anneme miras olarak kalan kabak böreği gibi tatlı bir börek. Yapılışı oldukça kolay. Bu sabah kahvaltımıza eşlik edince tarifini vermek boynumun borcu oldu.

devamı »

Herkes markette gezerken alacağı ürünü alır ve çıkar. Ancak ürün etiketi okumak adeti birçoğumuzda yoktur. Tıpkı  okur sever bir millet olmadığımız gibi. Bazen  son kullanma tarihi geçmiş bir ürünü bile tüketmişizdir. Gerçi süpermarketler küçük bakkalların yerini almaya başladığından beri raflarda son kullanma tarihi geçmiş ürünü bulmak zorlaşsa da halen ufak tefek sorunlar yaşanabiliyor.

Ürün etiketi okumaktan kastım sadece son kullanma tarihi değil. Son kullanma tarihinin yanında üründe olması gereken birkaç etiket daha var. Özellikle HACCP etiketi. Ne demek  HACCP? (okunuşu hasip) HACCP : Hazard Analysis & Critical Control Points “Tehlike Analizi ve Kritik Kontrol Noktası” Adından da anlaşılacağı üzere üretim sırasında gıda maddesine ya da ambalajına herhangi bir bulaşma olmasına karşı alınacak önlemlerin bütününü kapsıyor.

devamı »

resim:http://www.kevgir.blogspot.com

Eh Antep’e gelipte bir yuvalama çorbası içmeden giderseniz Antep mutfağına ayıp edersiniz. Buraya geldiğimizde ramazan ayındaydık. Davet edildiğimiz iftar  yemeklerinde sürekli söz edilen  yuvalama çorbasının adını ilk burada duydum. Her gittiğimiz yerde de bayramda yapacaklarını söylediler. Biz de beklemeye başladık şu meşhur yuvalama çorbasını. Meğer bizim oralarda herkese tatlı ikram edilir buralarda ise yuvalama ikram edilirmiş. Beklediğimize değdi değmesine de bir de koyun eti olmasa…

Şimdi bir yuvalama çorbası Antep usulü ile nasıl yapılır dinleyin. Öncelikle malzemeleri sayalım.
Süzülmüş kese yoğurdu ki lezzet buradan geliyor sakın marketten aldığınız yoğurtla denemeyin sonu hüsran olur.
Daha önceden kaynamış nohut.
Pirinç unu. Buralarda pirinç tozu bulmak mümkün ama siz bulamazsanız evde robotla pirincinizi un haline getirebilirsiniz.
Bir miktar kıyma. Mümkünse dana etinden olsun.
Yumurta.
Geriye tuz ve nane kaldı sanırım. devamı »

Extreme Tracking raporlarından aldığım verilere sık sık bakıyorum. Google ile siteme girenler hangi arama sonuçlarından sonra bana ulaşmışlar bunları kontrol ediyorum. Şu ana kadar bu sonuçlardan çıkardığım sonuç, insan memleketinin her şeyini özlüyor. Nasıl mı?

Yurt dışından gelen ziyaretçiler genellikle “Antep usulü kısır”, “Antep kısır”, “kısır”, “Antep usulü” arama  sonuçları ile gelmişler. Nerde olursanız olun insanın memleketinin yemekleri her zaman insanın burnunda tütüyor. Çok şükür yine vatan sınırları içindeyim ama, yine kendi ailemden ata diyarından uzak olunca buraları da gurbet oluyor insana. Gerçi ben 9 yılımı geçirdiğim İzmir’i daha çok özlüyorum o ayrı. İzmir’in havası  bir başka güzel be! Henüz ocak ayında olsanız bile gördüğünüz güneş karşısında hayretlere düşüyorsunuz. İzmir’in yeşillikleri şöyle bol limonlu ohh mis gibi. Sadece onları yemek bile insanı doyurmaya yetiyor. O incecik sapları ile tazecik maydanozları  Gaziantep’tekilerle karşılaştırıyorum da  buradakiler sanırım hiç maydanoz görmediler. Markete gidiyorum birbirinden kalın saplı hangi maydonoz demetini alsam şaşırıyorum. Özellikle kış aylarında haftada en az bir defa pişirme alışkanlığım olan ıspanağa nerdeyse veda ettim. Bir kış bitmek üzere ve ben sadece 2 defa ıspanak pişirdim, o da binbir ısrarla… İnsan İzmir’de yaşadıktan sonra hiçbir yerde yeşillik yiyemiyor. Kuzu ıspanaklar offf of. İzmirliler bilirler bir de rokası meşhurdur. Her pidenin yanında mutlaka roka vardır. Her salatanın içine roka konur. Balık roka ile güzeldir. Acı gelir tadı ilk tadıldığında sonra ya müptelası olursunuz ya da sürekli acı gelmeye devam eder. Ben  müptelası olanlardanım. devamı »

Ey yumurtaya can veren Allah’ım. Ne de güzel bir yiyecek yaratmışsın. Küçükken yumurtanın sadece sarısını yer, beyazını sofra altına atardım. Üniversite yıllarında ise sahanda yumurta sarısı pek doyurucu olmadığı için beyazını da yemek yaşamak için gerekli hale geldiğinden artık bir yumurtayı renklerini ayırt etmeden yiyebiliyorum.  Bu sabah Denizli’den kalkıp Gaziantep marketlerine gelen Lezita yumurtalarından kahvaltımıza eşlik etmelerini istedik. Pek de lezzetliydiler sağolsunlar kendileri. Paket üzerinde bazı kısa ve öz, ama yararlı bilgiler de vermiş Lezita. Bunları size aktarayım dedim efendim: devamı »