Bugün doğumgünü! Ama benim değil. Blogumun doğumgünü. Tam bir yıl geçmiş. Blogu ilk açtığım gün ki heyecanımı düşünüyorum da. O heyecandan azalan bir şey olmamış. Hatta daha da artmış. Peki istatisliklerimize göz attığımızda neler değişmiş?
Blogu kurduğumdan beri Limau Orange temasını kullanıyorum. Bir ara değiştirmeyi düşündüm ama sanırım kendim bir tema yapmadıktan sonra uzun bir süre daha değiştirmeyeceğim.
Bugüne kadar toplam 10 kategoride yazdığım yazı sayısı 85. Yazmayı düşündüğüm ama yazmaya üşendiğim ya da zaman aşımına uğrayan konular yüzünden yazmaktan vazgeçtiğim yazı sayısı ise yaklaşık bir o kadardır. Yazılarımda toplam 434 etiket kullanmışım.
Bugüne kadar 479 yorum alan blogumda bunların sadece 446 tanesini yayımlamışım. Akismet’in engellediklerini saymıyorum. Read the rest of this entry »
Bir blogger olarak üstüme düşeni yapmalı ve daha önce pek de hoşlanmadığım mim dalgasını başlatmalıyım. Bugün itibarıle www.blogger.com ve blogspot uzantılı tüm bloglara erişim mahkeme kararıyla engellenmiştir. Kelimenin kendisi de bu kadar ofsayt iken ne denir şaşırmış durumdayım. Ama gerçek şu ki fikir alıverişinde bulunduğumuz bir çok blog arkadaşımıza artık ulaşamaz, onların seslerini duyamaz olduk. Bir deprem olmuş da (Allah gecinden versin) deprem enkazının altında kalanların sesini duyamıyor gibi hissettim kendimi.
Read the rest of this entry »
Son zamanlarda kendi blogumu akşamları ziyaret eder olduğum için bazı aksaklıkların farkında değildim. Siteye giriş yapmayı zorlaştıran Blograzzi kutucuğunu kaldırınca sanırım olay çözüldü. Bundan böyle daha kolay erişim sağlayabileceksiniz. Henüz bir twitter’ım bile yok. Şimdi bunu buradan bir post olarak değil de twitter ile bildirebileceğimi farkettim. Kendime acil yapılacaklar listesi hazırlamalıyım.
Geçtiğimiz gün bir yazının altına düşen yorum beni biraz üzdü. Aslında bu bir sitem yazısı değil. Ama bloggerların dikkat etmesi gereken bir konu olduğu için üstüne düşmek istedim. Çocuklaçocuk hangi bölümde okuduğumu sormuş. Yazdığı yorumlarla yazılarımı takip ettiğini biliyorum. Belki de daha önce okuduğu halde aklında kalmamış da olabilir. Blogların büyük bir kısmında hakkımda sayfası ya yapım aşamasında ya da ana sayfa yönlendirilmiş durumda. Hal böyle olunca sadece blog ismiyle tanınmak zorunda kalıyoruz. Selçuk da Süleyman Sönmez ile birlikte geçen gün verdiği bir röportajda ufak çaplı da olsa bu konuya değinmiş. Blogu yayına sokmadan önce hazırladığım ilk sayfa hakkımda sayfası olmuştu. Buna önem vermek zorundaydım. Yazdıklarımın kimin tarafında yazıldığını herkesin bilmesini istemek de en doğal güdü olsa gerek.
Read the rest of this entry »
Geçtiğimiz gece 0-3 lük bir maçın skorunu bir türlü öğrenemeyen bir fanatik gibiydim. Pr güncellemeleri başlamış ve site birkaç kaynakta 3 gösteriyordu. İşte dedim nihayet. Google bana hakkım olanı teslim etti. Geçtiğimiz güncellemede beni boynu bükük çocuklar gibi bırakan google(pr=0) amca bu güncellemede bana bir sürü şeker verdi. Ve pr 3 bir blogun sahibi olarak gurur duydum tabii. Bu gururu niye duydum kime karşı duydum onu da bilmiyorum. Ama ben bu haberin gelişiyle hasta halimin nekahet döneminin hızla sona erdiğini biliyorum. Bu güncellemede bir çok kişiye cömert davrandı google. Açıkçası içimden bir his 3 olur ama 2 daha muhtemel bir değer gibi duruyordu. Bu bana şimdilik yazmaya karşı daha bir gayret kuvvet verdi. Daha iyi daha kaliteli yazılarda buluşmak üzere…(teşekkür google)
Hayatında ilklere imza atanlar her zaman en fazla ezayı en fazla zahmeti çekenler olur. Sonuç olarak da kıymetleri ölünce anlaşılır. Yarışta kazananlar her zaman birileri tarafından itiraza maruz kalırlar. Her zaman doğru karar çıkmayabilir belki. Ama her yarışın sonucu yanlış diye değerlendirmek önyargıyı kıramamaktan ibaret kalır.
Blog kavramı henüz ülkemizde yeni yeni gün yüzüne çıkmaya başladı. Kimi vakit geçirmek, kimi yaptıklarını paylaşmak, kimi dinlediği müzikleri anlatmak, kimi bilgilerini sunmak adına bir blog kurar. Bundan yaklaşık 3 ay kadar önce hayatımda yaşadığım tecrübeleri biraz ti’ye alarak biraz eleştirel biraz duygusal olarak ele aldığım bir blog açtım. Bundan öncesinde sadece bir blog okuyucusuydum. En başta yazılarını yayına almadan önce okuduğum eşimin blogu oldu. Sonrasında çerçeve biraz daha genişledi biraz daha büyüdü. Blog arkadaşlarım oldu. Her ne kadar sanal dünya gerçek dünyadan farklı olsa da karşıda ki insanlar da etten kemikten yaratılmışlardı.
Read the rest of this entry »
Dün gece kolilerin arasına dalmış 3 yıl içinde 3 kez taşınıyor olmanın verdiği hınçla kitapları koliliyordum. E tabi yorgun düşünce televizyon karşısında sızmaktan başka çarem kalmamış. Oysa ki uzun zamandan beri olmasını umduğum şey tam da benim sızma anımı bulmuş. Sabah da kalktığımızda elektrik kesintine maruz kalınca güzel haberi almam öğleden sonrayı buldu. Evet Blograzzi’de günü blogu seçilmiş benim sevgili blogum. Kimileri için es geçilecek bir şey olsa da editörlerin onayından geçip günün blogu olmak benim için fevkalade önemli. Hakkımda kısmını okuyanlar blog hakkında yaptığım yorumu okumuşlardır. Blog sanırım artık seri adımlarla yürümeyi öğrendi. Umarım yakında koştuğunu da hep birlikte görürüz.
Blograzzi editörlerine saygılar, teşekkürler.
Bugünlerde içimdeki memleket hasreti ayyuka çıkmış durumda. Az kaldı sabret diyorum kendime ama nafile. Rüyalarımda bile memleketimi görüyorum. Öğrenci iken en az 2-3 ayda bir ailemi ziyaret ederdim.
Rüyada sadece memleketimi görmüyorum tabii. Artık bir blogger olduğumu düşünürsek sürekli blogumda daha iyi nasıl profesyonelleşebilirim. Bir de bunun derdindeyim. Bu ikisi birleşince rüyada karma bir hal alıyor.
Lüleburgaz’ın İstanbul Caddesi diye tabir edilen meşhur yolunda geziyorum. Karşımda bir büfe. Büfenin tabelasında admin giriş yazıyor. Fakat blogumda uyuyang isminden başka bir admin daha var. Ben acı acı kabullenmek zorunda kalıyorum blogumun başka bir adminle paylaşıldığını. Blogumu sık güncellemediğim için wordpress bana ceza vermiş ve başka bir adminle işleri yoluna koymaya çalışıyor. Uyanınca bir rüya olduğunu anladım ama güleyim mi ağlayayım mı şaşırdım.
Read the rest of this entry »
www.strawberry.typepad.com Miray adlı okurumun blogu. Bir inceleme yazısı olarak sitesini evirip çevirelim.
Kendisi yerinde duramayan bir karaktere sahip olacak ki, 3 kolonlu bir temadan oluşan blogunda kolonlar sürekli yer değiştiriyor. Bir hafta bakıyorum , okuduklarım kısmı sağda, diğer hafta solda. Bu okuyucuların genelde pek hoşuna gitmeyen bir şey. Bunun dışında özellikle tasarımını kendisinin yaptığını düşünürsek başarılı sayılır. Sitede daha çok yaptıklarına yer veriyor. Hem de kitap gibi ayrıntısıyla. Okuyucu bu konuda kesinlikle tatmin oluyordur. Ki ben anlatımını seviyorum. Oldukça doğal ve bilgi içerikli. Fakat yinede konuların tamamını sayfada yayınlaması biraz sinir bozucu. Bitmek bilmeyen sayfa aşağı uzadıkça uzuyor. Hani sanki bir yerinde kesse de devamına link verse daha iyi olacak gibi.
Read the rest of this entry »
Resim
Bugün kısa süreli bir kesinti yaşadık. Blog, servis sağlayıcımızdaki ufak bir problemden ötürü birkaç saat kapalı kaldı.
Bu sebeple siteye bir süreliğine de olsa erişememenizden dolayı özür diliyorum. İnşallah bir daha yaşanmaz ve ben de sevgili blogumla ömür boyu mutlu yaşarım.
Extreme Tracking raporlarından aldığım verilere sık sık bakıyorum. Google ile siteme girenler hangi arama sonuçlarından sonra bana ulaşmışlar bunları kontrol ediyorum. Şu ana kadar bu sonuçlardan çıkardığım sonuç, insan memleketinin her şeyini özlüyor. Nasıl mı?
Yurt dışından gelen ziyaretçiler genellikle “Antep usulü kısır”, “Antep kısır”, “kısır”, “Antep usulü” arama sonuçları ile gelmişler. Nerde olursanız olun insanın memleketinin yemekleri her zaman insanın burnunda tütüyor. Çok şükür yine vatan sınırları içindeyim ama, yine kendi ailemden ata diyarından uzak olunca buraları da gurbet oluyor insana. Gerçi ben 9 yılımı geçirdiğim İzmir’i daha çok özlüyorum o ayrı. İzmir’in havası bir başka güzel be! Henüz ocak ayında olsanız bile gördüğünüz güneş karşısında hayretlere düşüyorsunuz. İzmir’in yeşillikleri şöyle bol limonlu ohh mis gibi. Sadece onları yemek bile insanı doyurmaya yetiyor. O incecik sapları ile tazecik maydanozları Gaziantep’tekilerle karşılaştırıyorum da buradakiler sanırım hiç maydanoz görmediler. Markete gidiyorum birbirinden kalın saplı hangi maydonoz demetini alsam şaşırıyorum. Özellikle kış aylarında haftada en az bir defa pişirme alışkanlığım olan ıspanağa nerdeyse veda ettim. Bir kış bitmek üzere ve ben sadece 2 defa ıspanak pişirdim, o da binbir ısrarla… İnsan İzmir’de yaşadıktan sonra hiçbir yerde yeşillik yiyemiyor. Kuzu ıspanaklar offf of. İzmirliler bilirler bir de rokası meşhurdur. Her pidenin yanında mutlaka roka vardır. Her salatanın içine roka konur. Balık roka ile güzeldir. Acı gelir tadı ilk tadıldığında sonra ya müptelası olursunuz ya da sürekli acı gelmeye devam eder. Ben müptelası olanlardanım. Read the rest of this entry »
Son zamanlar bir moda aldı başını gidiyor. Çoğu bloger şimdi ah ben de yakalandım diyecek. Mimlenmek. Pratikte size ne kazandırdığını pek fark etmeyebilirsiniz. Ama teoride çok şey kazandırıyor. Misal sizi mimleyen kişi dolayısıyla sitesinde size link vermiş oluyor. Bu da technorati’de authority demek. Size blograzzi’de puan kazandırmak demek. Google için tanınmak demek. Page rank yükseltmek demek. Dolayısıyla daha çok okur ve sizi daha fazla kişinin tanınması demek. Read the rest of this entry »
Bu sabah güzel bir hediye ile uyandım. Ama Google’dan gelen bir hediye. Sesimi duymuş olacak ki ilk yazımı yayınlamamın ardından tam 9 gün sonra 9 sayfa ile beni indekslemiş. Nihayet artık bekleyiş sonra erdi. Limau Orange teması kullanan diğer website sahipleri temanın seo dostu olduğunu ve çok kısa sürede google tarafından inekslenmenize yardımcı olduğunu yazmışlardı. Bana pek mantıklı gelmemişti ki bu seo konularına tam olarak hakim olamadığımdan hala mantıklı gelmiyor. Neyse ben indekslendim ona bakarım. temamı da seviyorum. Bekle beni dünya geliyorum.(şşşşşiiiiişşt nereye demezler mi adama)
Ben bu yıl sevgililer günü hediyemi biraz erken aldım. Hatta zorla aldırdım. Birincisi şu anda gezmekte olduğunuz bu sitenin “domain name’i” bir diğeri Hostcini’nden aldığımız alan. Ve tabi uzun zamandan beri içinde olduğum ama bir türlü el atamadığım blog alemine dalış yapmış oldum böylelikle. Bu geceyi bloglara ayırdım. daha önce fırsat bulamadığım blogları gezmeye çalıştım. Aralarında gerçekten okunmaya değer özgün içerikli bloglar da okudum, tamamen olmasa da çalıntı içerikten oluşan bloglar da. Özgün içerik ortaya çıkarmak çalışma isteyen meşakkatli bir uğraş. Eğer bu emek saygı görmeyecekse bloger olmanın bir manası yok diyorum ve o yüzden takibine aldığım sitelerin çalıntı içerikli olmamasına özen gösteriyorum. Bu da bir savaş yöntemidir. Read the rest of this entry »
Bir süredir araştırdığım temalardan nihayet bir tanesini seçtim. Bir wordpress teması olan Limau Orange adlı tema “Bob” tarafından dizayn edilmiş. Sade ve özellikle sevgili rengim turuncuyu içerdiği için benim dikkatimi çekmeyi ve sitemin temasını oluşturmayı başardı. İnce birkaç çizgide ayrılıklar oldu tabi Bob ile aramızda. Ancak kendi yolumla onu hallettim sanırım. Güzel de oldu hani. Kıskananlar çatlasın!
Fotoğraf Yagi‘nin bir eserine aittir.
Zaman zaman insanın düşünüp de paylaşamadığı duyguları içinde kalır. Ve zamanla nice düşünceler, duygular, fikirler zihnin karmaşık yapısı altında silinir giderler. İnternetin insanlara kazandırdığı en güzel şeylerden biri de fikirlerini ortaya koyabilecek bir mecra bulmaları olmuştur. Ben de bu fırsatı kimine göre biraz geç kimine göre tam zamanında yakaladım. Henüz sitede kullanılan tema biraz eksik kalsa da şimdilik idare eder diyerek işe koyuldum. Bazı bölümler Türkçeleştirildi. Bazıları ise hala ellerimden öper. Belki ileri doğru daha farklı bir tema ile değişiklik yapabilirim. Ama şimdilik önümde uzun bir zaman var. Öncelikle sitenin insanlara ulaşması. Bunun içinde tabi bazı eylemler planda yer alıyor. Read the rest of this entry »
14